



Landschap als vertrekpunt
Deze tuin grenst aan de Molsbroeksite en ligt in het verlengde van het omliggende valleilandschap. We vertrokken vanuit de grote lijnen van de plek, met water als structurerend element. De Durme ligt in deze achtertuin en werd mee bepalend voor de vormgeving.
Achteraan was de tuin moeilijk toegankelijk. Bovendien gedijden verschillende boomsoorten er niet goed, waardoor de ruimte minder leesbaar werd en het gebruik beperkt bleef.
Gemaaide paden sturen de wandeling en maken de achterste zone opnieuw bereikbaar. De extensieve grasvlaktes kregen vormen die verwijzen naar de typische structuur die je vanuit de lucht kan lezen van het Molsbroek. Zo ontstaat een tuin die je zowel van dichtbij als in grotere lijnen ervaart.
Water als drijvende kracht
De wadi vormt de centrale draad doorheen de tuin. De slingerende vorm is geënt op de Durme en volgt dezelfde natuurlijke beweging. De wadi meandert door het perceel en dijt op bepaalde plaatsen uit, waardoor het waterverhaal zichtbaar wordt en de tuin doorheen de seizoenen mee verandert.


Biodiversiteit als meerwaarde
Een dode berk werd bewust behouden. Die zorgt voor extra biodiversiteit en biedt een plek voor spechten, vleermuizen en tal van andere soorten. Dood hout krijgt hier betekenis als onderdeel van het ecosysteem.
Aan de hogere zijde van de tuin is een moestuin voorzien met leifruit. Dicht bij de woning ligt de belevingstuin, waar bloemenpracht en seizoensbeleving centraal staan. Vanuit de woning ontstaat zo een sterk contact met fauna en flora, net omdat we een groot deel van de tuin beleven vanuit het dagelijkse leven, vaak gewoon vanuit de zetel.
Water als drijvende kracht
De wadi vormt de centrale draad doorheen de tuin. De slingerende vorm is geënt op de Durme en volgt dezelfde natuurlijke beweging. De wadi meandert door het perceel en dijt op bepaalde plaatsen uit, waardoor het waterverhaal zichtbaar wordt en de tuin doorheen de seizoenen mee verandert.
